Kısaca: Zeytinde fosfor ve potasyum kış aylarında (Kasım-Şubat), azot ise bölünerek kış sonu-ilkbahar başında ve çiçeklenme öncesinde verilir; miktar toprak ve yaprak analizine göre belirlenir.
Zeytin, Antalya’da Kepez, Döşemealtı, Serik, Manavgat ve Gazipaşa başta olmak üzere birçok ilçede yetiştirilir. Zeytinde verim dalgalanmasını (var yılı-yok yılı) azaltmanın ve kaliteyi artırmanın en etkili yollarından biri, yıllık bir gübreleme takvimi uygulamaktır.
Zeytin hangi besinlere ihtiyaç duyar?
Azot: Sürgün ve çiçek gözü oluşumu için en çok ihtiyaç duyulan besindir.
Fosfor: Kök gelişimi ve çiçeklenmeyi destekler.
Potasyum: Meyve iriliği, yağ oranı ve kuraklığa dayanıklılık için önemlidir.
Bor ve çinko: Çiçeklenme ve meyve tutumunda rol oynar; kireçli topraklarda eksiklikleri sık görülür.
Zeytin gübreleme takvimi
Kasım-Şubat (kış): Fosfor ve potasyum ağırlıklı taban gübrelemesi. Dengeli bir kompoze gübre (ör. NPK 15.15.15 + 15 SO3) bu dönem için uygundur.
Şubat sonu-Mart (sürgün öncesi): Azotun ilk bölümü.
Nisan (çiçeklenme öncesi): Azotun ikinci bölümü; bor eksikliği varsa yapraktan bor uygulaması.
Mayıs-Haziran (meyve tutumu sonrası): Sulanan zeytinliklerde gerekirse son azot takviyesi.
Zeytine gübre nasıl atılır?
Gübre, ağacın taç izdüşümüne, gövdeden uzak bir halka şeklinde serpilmeli ve çapa veya sürüm ile toprağa karıştırılmalıdır. Kuru tarım yapılan zeytinliklerde gübreleme, yağışlı dönemle denk getirilmelidir; aksi halde gübre çözünmez ve bitkiye ulaşmaz.
