Kısaca: Ayçiçeğinde fosfor ve azotun bir kısmı ekimle taban gübresi olarak, azotun kalanı ara çapa döneminde üst gübre olarak verilir; bor eksikliği tabla gelişimini etkilediği için takip edilmelidir.
Ayçiçeği; başta Trakya (Edirne, Tekirdağ, Kırklareli) olmak üzere İç Anadolu ve Karadeniz’in bazı illerinde yaygın olarak yetiştirilir. Yağlık ve çerezlik ayçiçeğinde verim ve tane kalitesi için dengeli bir gübreleme programı gerekir.
Ayçiçeği gübreleme takvimi
Ekim (Mart-Nisan) – taban gübresi: Fosforun tamamı ve azotun bir kısmı ekimle birlikte, mümkünse mibzerle tohum yanına verilir.
Ara çapa (bitki 30-40 cm, 6-8 yapraklı) – üst gübre: Azotun kalanı çapa ile toprağa karıştırılarak verilir.
Çiçeklenme öncesi – yaprak gübresi: Bor eksikliği görülen alanlarda yapraktan bor uygulaması.
Ayçiçeği için hangi taban gübresi?
Fosfor ihtiyacı yüksek topraklarda DAP 18.46.0, kükürt ve çinko eksikliği olan alanlarda NP 20.20.0 + 24 SO3, potasyum da gereken topraklarda NPK 15.15.15 + 15 SO3 tercih edilebilir. Ayçiçeğinin kök sistemi derine indiği için taban gübresinin tohum altına bant halinde verilmesi verimi artırır.
Bor neden önemli?
Ayçiçeği bora en çok ihtiyaç duyan tarla bitkilerinden biridir. Bor eksikliğinde tabla şekli bozulabilir, tane dolumu zayıflar. Toprak analizinde bor düşük çıkan alanlarda yapraktan bor uygulaması önerilir.
Yağlık ve çerezlik ayçiçeği farkı
Çerezlik ayçiçeğinde tane iriliği ön plandadır; potasyum ve dengeli azot önem kazanır. Yağlıkta ise yağ oranı için aşırı azottan kaçınılmalıdır.
