Kısaca: Mısırda fosfor, potasyum ve azotun bir kısmı ekimle taban gübresi olarak, azotun kalanı 4-6 ve 8-10 yaprak döneminde bölünerek üst gübre olarak verilir; mısır çinko eksikliğine hassastır.
Mısır; Akdeniz (Adana, Hatay), Ege (Aydın, Manisa), Marmara (Sakarya) ve Karadeniz (Samsun) bölgelerinde danelik ve silajlık olarak geniş alanlarda yetiştirilir. Besin ihtiyacı yüksek bir bitki olduğu için gübreleme programı verimi doğrudan belirler.
Mısır gübreleme zamanları
Ekim – taban gübresi: Fosforun ve potasyumun tamamı ile azotun bir kısmı ekimle birlikte verilir.
4-6 yapraklı dönem – birinci üst gübre: Hızlı gelişim başlamadan önce azot takviyesi.
8-10 yapraklı dönem (tepe püskülü öncesi) – ikinci üst gübre: Koçan oluşumu ve tane dolumu için azotun kalanı.
Mısır için hangi taban gübresi?
Mısır potasyum ihtiyacı da yüksek bir bitki olduğu için dengeli NPK 15.15.15 + 15 SO3 sık tercih edilir. Fosforu düşük topraklarda DAP 18.46.0 takviyesi yapılabilir. Mısır çinko eksikliğine en hassas bitkilerden biridir; kireçli topraklarda çinkolu taban gübreleri avantaj sağlar.
Danelik ve silajlık mısır farkı
Silajlık mısırda bitkinin tamamı hasat edildiği için topraktan kaldırılan besin, özellikle potasyum, daneliğe göre daha fazladır. Bu yüzden silajlık mısır yetiştirilen alanlarda potasyum dengesine ayrıca dikkat edilmelidir.
